Enkele uurtjes voor het vertrek per bus vanuit Cantalapiedra naar Madrid, werd voor het laatst samen eucharistie gevierd in de parochiekerk. Op het einde van die viering werd volgend ontroerend afscheidswoord gesproken.
"Voor momenten als vandaag, hebben we in Spanje een lied dat we gewoonlijk gebruiken: “Vrienden voor altijd”. Het gaat als volgt: “Ik hoef niet met je te praten, opdat je zou vermoeden hoe ik ben. Jij hebt me altijd al gekend. Ik weet dat je op een dag zal vertrekken. Maar ik weet ook dat je nooit de vriendschap zal vergeten, die ons heeft verbonden.”
Het dorp Cantalapiedra, dat met jullie deze dagen van samenleven heeft gedeeld, heeft zich rekenschap gegeven van wat echte vriendschap betekent: iets wat in een moment geboren wordt, maar een leven lang duurt. Daarom willen we aan jullie allen zeggen dat jullie voor altijd onze vrienden zijn en dat het vandaag een droevige dag is voor dit dorp, omdat 53 vrienden ons verlaten. Laat ons daarom toe met ons hart voor altijd dit lied te zingen, dat zegt: “Wanneer een vriend ons verlaat, sterft er iets in de ziel”. Jullie afscheid laat een lege ruimte achter. Maar jullie hebben ook ons hart gevuld met jullie vreugde, jullie eenvoud, vrolijkheid en vriendschap.
Aan jullie allemaal zeggen we dat we weten dat het woord dat ons hart vraagt om te herhalen het woord “Gracias” is – Dank! Het is het Spaanse woord dat jullie tijdens deze dagen het meest hebben gezegd. Misschien kenden jullie niet veel meer woorden in het Spaans. Maar we hebben het heel goed begrepen! Sta ons toe dat wij nu aan jullie GRACIAS! zeggen. Dank, vrienden van Mechelen, dank Vlaamse vrienden! Jullie aanwezigheid onder ons was een zegen van God.
Jullie konden vaststellen dat we een klein dorp in Castilië zijn, een dorp dat veel offers en nostalgie kent. Een dorp dat veel emigratie kende om elders het dagelijks brood te kunnen verdienen. Velen onder ons zijn geslaagd in jullie land en leven misschien aan jullie zijde. Voor dat alles DANK! in naam van hen die jullie met open armen hebben ontvangen.
DANK en ook PARDON, omdat we dezer dagen misschien niet hebben kunnen tegemoet komen aan jullie gastvrijheid. We willen jullie evenwel zeggen, dat we jullie voorbeeld probeerden te volgen. Indien we erin geslaagd zijn, zijn we tevreden en zo niet: vergeef het ons dan. De volgende keer zullen we het beter doen.
Jullie gaan nu naar Madrid, naar de ontmoeting met de paus Benedictus XVI. We vragen jullie eenvoudigweg dat jullie daar de boodschappers zouden zijn van Cantalapiedra. Wanneer jullie aan zijn zijde zijn, zeg hem dan dat er in Castilië een klein dorp bestaat, met een heel groot hart, dat ook graag naast zijn zijde zou staan, daar in Madrid.
Hasta siempre, amigos! – Voor altijd, vrienden!